|
|
Een honds bestaan is zo erg nog niet!
Lees hier de belevenissen van “Een Jonge Hond”
Er staat ..over Quintara want dat is eigenlijk haar officiële naam Wij noemen haar echter Tara, onze goedige New Foundlander. Alles bij elkaar 55 kilo onschuldige massa. "Ze doet nog geen vlieg kwaad", is op haar, bijna volledig van toepassing. Ware het niet dat ze nu juist vliegen vangt en opvreet als ze langs komen.
Maar dat is dan ook het enige.
Als er dan iets met dit brok onschuld gebeurt dan kun je het weleens moeilijk hebben, zo ook kerst avond 2005
Er staat ..over Quintara want dat is eigenlijk haar officiële naam Wij noemen haar echter Tara, onze goedige New Foundlander. Alles bij elkaar 55 kilo onschuldige massa. "Ze doet nog geen vlieg kwaad", is op haar, bijna volledig van toepassing. Ware het niet dat ze nu juist vliegen vangt en opvreet als ze langs komen.
Maar dat is dan ook het enige.
Als er dan iets met dit brok onschuld gebeurt dan kun je het weleens moeilijk hebben, zo ook kerst avond 2005
Kerstavond 2005 liep iets anders dan wij hadden gepland,
je moet ook eigenlijk niks plannen. We zitten s'avonds rustig op de bank
genesteld bij de TV met een toastje e.d.
Tara is bij ons komen liggen in de hoop ook nog iets te krijgen "als er wat valt of zo"
Als ze na verloop van tijd opstaat om naar haar eigen plekje te gaan, zien we een vlek op de grond waar ze heeft gelegen. Na enig onderzoek blijkt de vuiligheid afkomstig uit haar baarmoeder. Onmiddellijk wordt de dierenarts gebeld en voor dezelfde avond een afspraak geregeld. Om ca 20.00 uur zijn we daar. Na onderzoek blijkt Tara een flinke baarmoeder ontsteking te hebben, ze is wat aan de zware kant en dus wordt er bloed afgenomen voor onderzoek van leverfunctie en suikerziekte. Deze zaken blijken niet aan de orde, wel moeten we een anti stof halen die nodig is om de verdoving ongedaan te maken.
Na enige uren op de tafel en de onderzoeks kamer mogen we weer bij je je bent nog behoorlijk versuft en je piept, iets wat je zelden doet, zelfs niet als je dus pijn hebt zoals de afgelopen tijd.
De dierenarts toont ons nog even de baarmoeder met de twee hoornen en de eierstokken deze zitten vol met narigheid (stel je een streng saucijsjes van 10 stuks voor) waarvan je blij mag zijn dat het niet geknapt is en in de buikholte is terecht gekomen. Het oog van de naald is hier op zijn plaats en dan merk je dat je toch heel erg gehecht bent aan je hondje
Om 5 voor 12 stappen we naar buiten met een nog ietwat suffige hondje. De volgende dagen gaat het steeds een beetje beter. Als ik nu na 2 weken terug kijk op het afgelopen halfjaar heb je waarschijnlijk al veel langer hiervan last gehad en wij maar denken dat je geen zin had om te lopen in werkelijkheid had je dus gewoon pijn, Nu ga je als een speer je hebt weer zin om te lopen en zelfs spelen en uitdagen doe je weer en als je kan loop je alweer weg.
Ja we hebben echt TARA WEER TERUG!! (Pfffft)
je moet ook eigenlijk niks plannen. We zitten s'avonds rustig op de bank
genesteld bij de TV met een toastje e.d.
Tara is bij ons komen liggen in de hoop ook nog iets te krijgen "als er wat valt of zo"
Als ze na verloop van tijd opstaat om naar haar eigen plekje te gaan, zien we een vlek op de grond waar ze heeft gelegen. Na enig onderzoek blijkt de vuiligheid afkomstig uit haar baarmoeder. Onmiddellijk wordt de dierenarts gebeld en voor dezelfde avond een afspraak geregeld. Om ca 20.00 uur zijn we daar. Na onderzoek blijkt Tara een flinke baarmoeder ontsteking te hebben, ze is wat aan de zware kant en dus wordt er bloed afgenomen voor onderzoek van leverfunctie en suikerziekte. Deze zaken blijken niet aan de orde, wel moeten we een anti stof halen die nodig is om de verdoving ongedaan te maken.
Na enige uren op de tafel en de onderzoeks kamer mogen we weer bij je je bent nog behoorlijk versuft en je piept, iets wat je zelden doet, zelfs niet als je dus pijn hebt zoals de afgelopen tijd.
De dierenarts toont ons nog even de baarmoeder met de twee hoornen en de eierstokken deze zitten vol met narigheid (stel je een streng saucijsjes van 10 stuks voor) waarvan je blij mag zijn dat het niet geknapt is en in de buikholte is terecht gekomen. Het oog van de naald is hier op zijn plaats en dan merk je dat je toch heel erg gehecht bent aan je hondje
Om 5 voor 12 stappen we naar buiten met een nog ietwat suffige hondje. De volgende dagen gaat het steeds een beetje beter. Als ik nu na 2 weken terug kijk op het afgelopen halfjaar heb je waarschijnlijk al veel langer hiervan last gehad en wij maar denken dat je geen zin had om te lopen in werkelijkheid had je dus gewoon pijn, Nu ga je als een speer je hebt weer zin om te lopen en zelfs spelen en uitdagen doe je weer en als je kan loop je alweer weg.
Ja we hebben echt TARA WEER TERUG!! (Pfffft)
Op deze en de volgende pagina's zal ik wat
stukjes plaatsen die ik schreef toen Tara nog een
pup was. We waren toen lid van de New
Foundlander club Regio West
die zeer veel organiseert voor de vereniging,
's winters wandeltochten lopen langs het strand van Wijk a Zee en zomers zwem oefeningen in het Twiske . Deze regio club had toen een club blad dat 4 keer per jaar uitkwam en daar heb ik ook een aantal stukjes voor geschreven
onder het motto " Dagboek van een jonge hond"
die zeer veel organiseert voor de vereniging,
's winters wandeltochten lopen langs het strand van Wijk a Zee en zomers zwem oefeningen in het Twiske . Deze regio club had toen een club blad dat 4 keer per jaar uitkwam en daar heb ik ook een aantal stukjes voor geschreven
onder het motto " Dagboek van een jonge hond"